Ślimaki – przysmak kuchni francuskiej

Walory smakowe ślimaków ceniono już w czasach starożytnych, o czym świadczą wykopaliska archeologiczne. Uznawano je za afrodyzjaki i przypisywano im właściwości lecznicze.

Obecnie ślimak jest jadany we Francji jako przystawka (l’entrée). Znany i jadany jest też w Belgii, Holandii, Portugalii, Hiszpanii, Japonii, Chinach i w krajach afrykańskich. Ślimaki przeznaczone na stoły są prawie wyłącznie hodowane – głównie ślimak winniczek i gatunek ślimaka aspersa. Mogą być przyrządzane przez gotowanie, pieczenie albo duszenie w sosie. Po francusku ślimak to escargot (m), dlatego też w wielu krajach termin ten jest zarezerwowany dla ślimaka przyrządzanego wg receptur francuskich.

Obróbka: jest kilka sposobów wstępnej obróbki ślimaków, aby można je było później odpowiednio przygotować i podać na stół.

1.    Ślimaki są głodzone przez 5-6 dni w drewnianej lub plastikowej przewiewnej skrzyni. Potem wkłada się je do naczynia warstwami i przesypuje solą, a następnie przepłukuje wodą. W ten sposób ślimaki pozbywają się dużych ilości śluzu i oczyszczają się. Na koniec wrzuca się je do gotującej wody z octem na 3-5 min. W ten sposób ślimaki zostają oddzielone od muszelek. Następnie małym widelczykiem ślimaki są wyciągane z muszelek i ponownie trafiają do gotującego się bulionu, aby ich mięso było odpowiednio miękkie i kruche. A muszelki zostają oczyszczone, jeśli mają posłużyć do serwowania ślimaków.

2.    Wielu hodowców nie funduje ślimakom „głodówki”, ale karmi je przez kilka dni aromatycznymi ziołami (np. anyżem) i przepłukuje wodą. W ten sposób ślimaki oczyszczają się i jednocześnie przesiąkają ziołami. A potem gotuje się je jak w opisie powyżej.

Bardzo popularnym przepisem, według którego podaje się ślimaki jest : Beurre d’escargots à la bourguignonne ( Ślimak w maśle na sposób burgundzki). Do masła dodaje się sól, pieprz, czosnek, cebulkę (albo szczypiorek) i drobno posiekaną pietruszkę. Można też eksperymentować i dodać do masła anyżu, albo musztardy.

Gdy połączymy wszystkie składniki, uzyskamy zieloną masę. Troszeczkę takiej masy wkłada się do oczyszczonej muszelki i w nią wciska się ugotowanego ślimaka. Całość podgrzewa się w piekarniku, do momentu, aż masa maślana będzie lekko roztopiona. Całość zajada się z kawałkiem bagietki.

Bon appétit ! http://www.clubdefrance.pl/

Opinie o Francuzach, wg książki Phil’a Woods’a „Francuzi to wariaci”.

Według autora, Francja – kraj mody i dobrej kuchni, chowa pod tym szykownym płaszczykiem wulgarny i próżny charakter. Uczucie wyższości jest tak rozbudowane we Francuzach, że kpią sobie ze swojego nieznośnego zachowania i za nic mają opinie innych.

Życie prywatne

1.    Zadziwiające jest ich przywiązanie do prywatności; wszystko jest objęte klauzulą „privé”: życie osób publicznych, jaki wykonują zawód, ile zarabiają (nie pytać broń Boże !). Ten kraj to wielki zbiór prywatności gdzie każda „obca” uwaga jest postrzegana jako naruszenie dóbr osobistych, a pytanie za przejaw inkwizycji.

2.    Bogacze od zawsze kamuflowali swoje fortuny, bo woleli jeździć bryką 304, aniżeli przyciągać uwagę tłumu i fiskusa.

3.    Francuzi, jak wszystko co ich pasjonuje, podnieśli wakacje na kampingach do rangi sztuki.

4.    Religia: jako że grzech jest zakazany, oni „złagodzili” jego ciężar i w ten sposób stał się praktycznie możliwy.

5.    Tam gdzie jest higiena, nie ma przyjemności: Francuzi są producentami perfum numer jeden na świecie. O dziwo, rzadko kupują dezodoranty za 3 euro. Wydaje im się bardziej na miejscu maskowanie swojego przerażającego smrodu fiolką (czyt. perfum) za 100 euro ! Niezrozumiała tajemnica !

6.    Co od razu rzuca się w oczy odwiedzającym Francję ? Wszechobecność seksu w życiu codziennym. Przykład, Marianna (symbole Francji) roznegliżowana prowadzi rewolucjonistów na barykady. Francuzi widzą w tym tylko demonstrację patriotyzmu, podczas gdy inni zakazują nieletnim oglądania takich scen. Co więcej, producenci reklam we Francji są przekonani, że tyłek i piersi windują sprzedaż.

Życie wewnętrzne

7.    Francuzi, tak naprawdę, interesują się tylko jedną rzeczą, niezaprzeczalnie najważniejszą dla ich egzystencji: Francja i Francuzi. Wierzą, że są jedynym narodem realnie ucywilizowanym na tej planecie. Mają się za ekspertów w każdej dziedzinie. A jeśli jest domena, która umyka ich ekspertyzie, znaczy że jest bez znaczenia.

8.    Prasa francuska jest redagowana przez pisarzy, a nie (jak w innych krajach) przez dziennikarzy, którzy nie przytaczają faktów, ale swoje analizy.

9.    Społeczność francuska obraca się generalnie wokół 3 nadrzędnych wydarzeń: śniadanie, obiad, kolacja. Martwy czas między tymi momentami ekscytacji jest poświęcony na przygotowanie posiłków lub na dyskusję czy inteligencja gra w pełni swą rolę w kryzysie libijskim.

10. Powitanie we Francji jest rytuałem skrajnie wnikliwym: w biurze lub w drodze do biura, witają się na rękę lub całują – 1 raz jeśli są w bliskich relacjach, 2 razy jeśli pochodzą z regionu paryskiego, 4 razy jeśli są z południa – zawsze zaczynają od lewej.

Życie zawodowe

11.  W pracy, Francuzi nabijają się tylko na zapleczu, bo w obliczu przełożonego, lub gorzej jeszcze, klienta, prężą pierś, forma grzecznościowa „wy” jest obowiązkowa i wsadzają słowo Pan/Pani w każdą możliwą frazę.

12.  Zrozumieć miarę czasu we Francji jest ćwiczeniem często delikatnym, tak w życiu codziennym jak i w relacjach służbowych. Jeśli macie wyznaczona godzinę spotkania, bądźcie pewni, ze wasz rozmówca (czyt. Francuz) przybędzie do 30 min. po wyznaczonej wcześniej godzinie. A gdy jesteście zaproszeni na kolację o 20.00, w dobrym tonie jest spóźnić się choć kwadrans.

13.  We Francji panuje mania grafologii (zaczynają już w szkole od nauki pisania literek), bez której nie byłoby dobrej rekrutacji pracowników.

Teraz, do was należy znalezienie argumentów na potwierdzenie lub odrzucenie przytoczonych uwag. http://www.clubdefrance.pl/

Jak pozyskać fundusze unijne na naukę języków obcych ?

PROGRAM OPERACYJNY KAPITAŁ LUDZKI (POKL) NA LATA 2007-2013

POKL ma za cel główny wzrost poziomu zatrudnienia i spójności społecznej. Jest on realizowany poprzez m.in. aktywizację zawodową, rozwijanie potencjału adaptacyjnego przedsiębiorstw i ich pracowników, podniesienie poziomu wykształcenia społeczeństwa i zmniejszanie obszarów wykluczenia społecznego.

W trybach konkursowych, wszystkie poniżej wymienione podmioty mogą starać się o realizację swoich projektów: instytucje rynku pracy, instytucje szkoleniowe, jednostki administracji rządowej i samorządowej, przedsiębiorcy, instytucje otoczenia biznesu, organizacje pozarządowe, instytucje systemu oświaty i szkolnictwa wyższego oraz inne podmioty.

Podstawowe dokumenty POKL opracowywane są co roku dla każdego priorytetu z osobna. Można je znaleźć na stronach: www.pokl.opole.pl, www.efs.gov.pl. Tam znajdziemy harmonogramy przyjmowania wniosków na cały rok, wzory wniosku o dofinansowanie, wzory umów, a także SzOP – Szczegółowy Opis Priorytetów, System Realizacji POKL (np. wytyczne w zakresie wydatków kwalifikowalnych, informacji i promocji) oraz plany działań Ministerstwa i Instytucji Zarządzających. Tak dla ciekawych, kwota przeznaczona na realizację POKL dla Polski w latach 2007-2013 to: 11 420 207 059 Euro, z tego 85% daje nam Unia, a 15% pochodzi ze środków krajowych.

Gdzie szukać pieniędzy na nauczanie języków obcych?

a/ w Priorytecie VIII – Rozwój wykształcenia i kompetencji w regionach

Działanie 8.1 - Rozwój pracowników i przedsiębiorstw w regionach

Poddziałanie 8.1.1 – Wspieranie rozwoju kwalifikacji zawodowych i doradztwo dla przedsiębiorstw – projekty konkursowe. Typy projektów: ogólne i specjalistyczne szkolenia dla kadry zarządzającej i pracowników firm, doradztwo dla osób samozatrudnionych, szkolenia dla osób o niskich kwalifikacjach. Termin składania aplikacji: marzec 2011. Projekty w tym poddziałaniu muszą być skierowane do konkretnych grup odbiorców np.: przedsiębiorcy i ich pracownicy, pracujące osoby dorosłe. Premiowane są konkretne grupy: pracownicy ruchu turystycznego, gastronomii i hotelarstwa, służb porządkowych i medycznych, które dostają premię punktową w ocenie merytorycznej.

Poddziałanie 8.1.2 – Wsparcie procesów adaptacyjnych i modernizacyjnych w regionach - projekty konkursowe. Typy projektów: pomoc w tworzeniu partnerstw lokalnych, wsparcie dla pracodawców w trakcie procesów likwidacyjnych, szkolenia przekwalifikujące, podnoszenie świadomości pracowników i kadr w modernizowanych firmach.

Poddziałanie 8.1.3 – Wzmacnianie lokalnego partnerstwa na rzecz adaptacyjności - projekty konkursowe. Typy projektów: inicjatywy podejmowane na poziomie lokalnym i regionalnym przez związki pracodawców i związki zawodowe, mające na celu zwiększanie zdolności adaptacyjnych pracowników i przedsiębiorców, promowanie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, w szczególności w odniesieniu do lokalnego rynku pracy, warunków pracy pracowników i środowiska naturalnego, upowszechnianie na poziomie lokalnym i regionalnym idei flexicurity.

b/ w Priorytecie IX – Rozwój wykształcenia i kompetencji w regionach

Działanie 9.1 – Wyrównywanie szans edukacyjnych i zapewnienie wysokiej jakości usług edukacyjnych świadczonych w systemie oświaty

Poddziałanie 9.1.2 – Wyrównywanie szans edukacyjnych uczniów z grup o utrudnionym dostępie do edukacji oraz zmniejszanie różnic w jakości usług edukacyjnych - projekty konkursowe.

Działanie 9.2 – Podniesienie atrakcyjności i jakości szkolnictwa zawodowego – projekty konkursowe. Typy projektów: diagnozowanie potrzeb edukacyjnych w obszarze szkolnictwa zawodowego zgodnie z potrzebami lokalnego i regionalnego rynku pracy, programy rozwojowe szkół i placówek oświatowych prowadzących kształcenie zawodowe ukierunkowane na zmniejszanie dysproporcji w osiągnięciach uczniów w trakcie procesu kształcenia oraz podnoszenie jakości procesu kształcenia.

Działanie 9.3 – Upowszechnienie kształcenia ustawicznego w formach szkolnych. Typy projektów: kampanie informacyjne w zakresie formalnego kształcenia ustawicznego, w tym w kontekście potrzeb regionalnego lub lokalnego rynku pracy, kształcenie w formach szkolnych osób dorosłych z własnej inicjatywy zainteresowanych uzupełnieniem lub podwyższeniem swojego wykształcenia i kwalifikacji ogólnych i zawodowych, usługi doradcze dla osób dorosłych z własnej inicjatywy zainteresowanych kształceniem formalnym w zakresie wyboru kierunku i formy kształcenia formalnego w kontekście potrzeb regionalnego lub lokalnego rynku pracy, wsparcie dla szkół dla dorosłych, placówek kształcenia ustawicznego, praktycznego i doskonalenia zawodowego w zakresie kształcenia formalnego.

Działanie 9.4 – Wysoko wykwalifikowane kadry systemu oświaty. Typy projektów: studia podyplomowe, kursy kwalifikacyjne i doskonalące oraz inne formy podwyższania kwalifikacji dla nauczycieli w zakresie zgodnym z lokalną i regionalną polityką edukacyjną (w tym przygotowanie do nauczania drugiego przedmiotu lub rodzaju prowadzonych zajęć), studia wyższe oraz kursy kwalifikacyjne dla nauczycieli zainteresowanych podwyższeniem lub uzupełnieniem posiadanego wykształcenia, studia podyplomowe, kursy i szkolenia oraz inne formy podwyższania kwalifikacji pracowników placówek kształcenia ustawicznego, praktycznego i doskonalenia zawodowego oraz instruktorów praktycznej nauki zawodu, studia podyplomowe i kursy doskonalące dla nauczycieli i pracowników administracji oświatowej w zakresie organizacji, zarządzania, finansowania oraz monitoringu działalności oświatowej.

Działanie 9.5 – Oddolne inicjatywy edukacyjne na obszarach wiejskich – Typy projektów: działania o charakterze informacyjnym, promocyjnym, szkoleniowym lub doradczym przyczyniające się do poprawy warunków rozwoju edukacji na obszarach wiejskich, rozwój dialogu, partnerstwa publiczno - społecznego i współpracy na rzecz promowania edukacji na obszarach wiejskich.

Więcej informacji znajdziecie na http://www.clubdefrance.pl/

francuski on-line

http://www.clubdefrance.pl/ zaprasza na kursy języka francuskiego on-line. Opublikowano 6 kursów, w tym testy maturalne dla poziomu podstawowego i rozszerzonego. Wszystkie pierwsze lekcje (teoria, nagrania, cwiczenia, klucz) są darmowe. Ceny kompletnych kursów znajdziecie w zakładce 'abonament'.

Warto zacząć naukę juz teraz, aby zdążyć przed wakacjami !

Carla Bruni - Pierwsza Dama Francji

Nietypowa postać, modelka, aktorka, piosenkarka i …..prezydentowa. Bardzo stylowa i elegancka kobieta, choć niektórzy jej znajomi zarzucają, że została „wystrugana” przez Elysée.

Carla Bruni-Sarkozy, to naprawdę Carla Gilberta Bruni Tedeshi. Urodziła się w 1967 r w Turynie, we Włoszech. Gdy miała 5 lat wyjechała wraz z rodziną do Paryża. Tu rozpoczęła studia na wydziale architektury, jednocześnie uczyła się grać na gitarze i pianinie, ze względu na swoich rodziców : matka Marysa to pianistka, a ojciec Alberto to kompozytor. W czasie studiów odkryła swoje pasje: pisanie tekstów piosenek i modeling, dla którego rzuciła studia.

Już w 1988 r stała się twarzą marki Guess, a po paru miesiącach była już rozpoznawalna. Jej kariera rozwinęła się błyskawicznie, pracowała dla najlepszych marek: Vogue, Chloé, Prada, Christian Dior, Dolce&Gabbana, Chanel, Elle, Versace. Zakończyła z modelingiem w 1997 r.

Międzyczasie pojawiła się w filmach, a w 2003 r. wydała debiutancki album „Quelqu’un m’a dit” – Ktoś mi powiedział, który natychmiast osiągnął miano platynowej płyty. Ten czas obfitował również w bardzo burzliwe związki.

Od 2006 r. świat zainteresował się Carlą Bruni z powodu jej związku z Nicolasem Sarkozy. Po kilku miesiącach była już jego żoną.

Dziś Carla Bruni-Sarkozy prowadzi fundację swojego imienia, która ma za cel ułatwianie dostępu do kultury, edukacji i zwalczania nierówności społecznych. Pracuje też z fundacjami światowymi, które walczą z AIDS, gruźlicą i  malarią.

Społeczność międzynarodowa często komentuje związek Carli Bruni z Nicolasem Sarkozy. Przykład z ostatnich miesięcy, kiedy to para prezydencka wizytowała Wielką Brytanię. Nikt nie mówił o deklaracji prezydenta o zacieśnianiu współpracy międzynarodowej, za to szeroko rozpisywano się o małej „intrydze” pary. Aby ukryć kilkucentymetrową różnicę wzrostu, Carla zakładała płaskie pantofle, a prezydent zakładał buty na wysokim obcasie (ona-176 cm, on-168 cm).

I teraz Francuzi mają uciechę gdy widzą reklamy sieci wypożyczalni samochodów: „Pójdź w ślady Carli Bruni. Weź sobie małego Francuza. Na przykład Citroena C3 !” Ot, złośliwi, mali ludzie !

http://www.clubdefrance.pl/

Opinie Francuzów o Polakach

Opinion des Français sur les Polonais d’après « Le carnet de l’exportateur » publié par Chambre de Commerce et d’Industrie :

Traits de caractère :

-       Esprit analytique, vif, critique : Les Polonais apprécient d’obtenir des explications précises et répétées sur un projet, les objectifs et leur position dans l’entreprise ;

-       Créativité, l’autonomie, l’iniciative dont sont capables les Polonais trouveront d’autant mieux à s’exprimer dans un cadre sécurisant et rigoureux : les Polonais aiment être encouragés, rassurés ;

-       Deux Polonais, trois opinions différentes : les Polonais auront beaucoup de mal à se mettre d’accord, à parvenir à un compromis ou à travailler en groupe ;

-       Sans doute, un individualisme exacerbé par le pois du système précédent.

Les gens :

-       On note la remarquable capacité d’adaptation des Polonais et leur envie d’aller de l’avant ;

-       Les femmes polonaises occupent fréquemment des postes à responsabilité dans les entreprises étrangères. Leur position privilégiée tient au fait qu’elles maîtrisent les langues étrangères plus souvent que les hommes. Malheureusement, elles sont beaucoup plus rarement présentes aux postes à responsabilité publique ;

-       Les jeunes Polonais, dotés d’une excellente culture générale, pratiquent très souvent plusieures langues étrangères ;

Les atouts d’une négociation réussie :

-       Le contact direct est très important. Il est préférable de vous déplacer pour rencontrer votre interloculair car une conversation téléphonique peut être décevant ;

-       Les petits cadeaux sont les bienvenus surtout pour clore une négociation réussie ;

-       Les Polonais sont très sensibles à toutes marques d’attention envers leur pays : connaissance de la langue, culture, séjour en Pologne, famille ;

-       Généralement ouvert face à un interlocuteur étranger ;

-       Il faudra persévérer pour obtenir notes et rapports écrits, la culture des Polonais est orale ;

-       Le déjeuner d’affaires ne séduit pas les Polonais, il faudra plutôt organiser un dîner, sans oublier que les polonais sont de « bons vivants « ;

-       Un « non » polonais n’est jamais définitif.

http://www.clubdefrance.pl/

Wieża Eiffel

Polacy mówią potocznie wieża Ajfla albo Ejfla. A po francusku brzmi to tak: Tour Eiffel [tur efel]. Aby ją zwiedzić, trzeba przygotować sobie od 4 do 13 € (w zależności czy jesteśmy turystami indywidualnymi czy w grupie, czy wchodzimy schodami czy jedziemy windą na sam szczyt).

Zacznijmy od małej dawki historii: wieża ma 121 lat. Została skonstruowana przez Gustawa Eiffel w 1889 przy okazji Światowej Ekspozycji, w setną rocznicę Rewolucji francuskiej. Budowano ja 2 lata i 2 miesiące. Wówczas była obrazem geniuszu techniki i surowej, urbanistycznej architektury. Jej „żywot” zaplanowano na ok. 20 lat, ale została obroniona i stoi do dziś. W latach 80, tour Eiffel przeszła gruntowny remont, aby móc przyjmować coraz to liczniejszych zwiedzających.

Teraz wieża przyjmuje ok. 7 milionów turystów rocznie i jest postrzegana na świecie jako symbol Francji. Jest też najczęściej odwiedzanym obiektem na świecie.

Popatrzmy na wieżę w liczbach:

a/ wysokość: 324 m

b/ waga: 7 300 ton (konstrukcja metalowa)

c/ stopnie: 18 000 szt.

d/ oświetlenie: 20 000 żarówek

A teraz zwiedzimy kolejne piętra wieży Eiffel:

Parter – tutaj znajdziemy informację turystyczną; biuro poczty, aby nadać kartę z Paryża z pieczątką wieży Eiffel; butiki z pamiątkami; bankomat, bufet i całą maszynerię napędzającą windy (jeszcze z 1899 r.)

1 piętro – idealne, aby sobie pospacerować i poczuć atmosferę wieży, to tutaj przewodnicy zatrzymują się, aby opowiedzieć historię wieży. Tutaj znajdziemy ekspozycję dot. historii wieży; stoły panoramiczne; kawałek schodów „ślimakowych” po których Gustaw Eiffel wchodził na sam szczyt wieży.

2 piętro – to wymarzone miejsce na robienie zdjęć i filmowanie. Stąd bierzemy windę oszkloną na sam szczyt. A do tego miejsca też możemy przyjechać jedną z 5 wind z dołu, albo wejść schodami (704 stopnie !). Na tym piętrze jest tez restauracja Juliusza Verne’a i fajne witryny animowane, które przedstawiają funkcjonowanie wieży.

Szczyt – serwuje widok zapierający dech w piersiach ! Na dwóch poziomach (otwarty i zamknięty) można oglądać panoramę Paryża aż do 23 godz. Tutaj można zwiedzić biuro Gustawa Eiffel, a także wypić lampkę szampana w bar à champagne (wydatek 10-15 €).

A po takiej dawce emocji można odpocząć na trawniku koło wieży i znów podziwiać jej rozmach.

http://www.clubdefrance.pl/